باز یادی کنیم از خیام

 

گویند کسان، بهشت با حور خوش است
من میگویم، که آبِ انگور خوش است

این نقد بگیر و دست، از آن نسیه بدار

آوازِ دُهُل شنیدن، از دور خوش است

خیام