#The_Amazon_Robberyدزدی_آمازون#https://blackagendareport.com/amazon-robbery?fbclid=IwAR0q-Yfj4Yz54FnqTt-HtvGYttfOtvWzujraWlKooJK-hkKDG3iixGwOjCw
The Amazon Robbery
The world’s richest man just pulled a con job on several hundred US cities, which tells us a lot about the (mostly) Democrats that run these towns.
ثروتمندترین مرد جهان تنها چند صد شهر در ایالات متحده را گول زد/فریب داد، که راجع به دموکراتها، ( اکثر آنها) این شهرها را اداره می کنند، به ما می گوید.
“Public officials are the errand boys and girls for the billionaire rulers.”
"مقامات دولتی پسران و دختران پادوی حاکمان میلیاردر هستند."
Amazon founder and CEO Jeff Bezos is the richest man in the world. That means he is by definition the biggest thief in the world. He proved it by pulling off a reported $2.1 billion heist against the people of New York and Virginia who will subsidize two new Amazon regional offices. Critics claim the subsidy amount is closer to $4.6 billion. But the man whose net worth is more than $120 billion didn’t have to twist any arms to get his hands on public money, regardless of the true amount of his haul. More than 200 localities entered sweepstakes for chumps, competing with one another to offer up the fastest race to the bottom when only two of them were ever in the running. There is a sucker born every minute and they’re all in government.
جف بزوس، بنیانگذار و مدیر عامل آمازون، ثروتمند ترین مرد جهان است. به این معناست که او با این تعریف بزرگترین دزد در جهان است. او با گزارش سرقت 2.1 میلیارد دلاری از مردم نیویورک و ویرجینیا، که به دو اداره منطقه ای جدید آمازون یارانه می دهند، این را ثابت کرد. منتقدان ادعا می کنند که مبلغ یارانه به 4.6 میلیارد دلار نزدیکتر است. اما مردی که ثروت خالصش بیش از 120 میلیارد دلار است، بدون هیچ کش و قوسی/ دردسری ، مچ دست هیچکس را نپیچاند که بتواند به پول عمومی دست یابد. بیش از 200 شهر برای مسابقات قرعه کشی و رقابت با یکدیگر برای ارائه کردن سریعترین نتیجه، زمانی که تنها دو تا از آنها در رقابت بودند. در هر لحظه یک احمق متولد می شود و همه آنها در دولت هستند.
It is no surprise that Bezos chose the capitals of governance and finance as the locations of his two new offices. Bezos is the sole owner of the Washington Post, a move that put him in the driver seat of U.S. politics when he made the purchase in 2013. The Washington Post is also the vehicle for his Propaganda or Not project, which targeted Black Agenda Report and other outlets for 21st-century McCarthyite censorship. Amazon also has a $600 million contract with the CIA and plays an integral role in the surveillance state.
جای تعجب نیست که بزوس پایتخت های حکومت و سرمایه های مالی را به عنوان مکان های دو اداره جدیدش انتخاب می کند. بزوس تنها صاحب واشنگتن پست می باشد، این حرکت او را در جایگاه راننده سیاست ایالات متحده قرار داده است، زمانی که آنرا در سال 2013 خریداری کرد. واشنگتن پست نیز وسیله ایست برای تبلیغ او یا پروژه نیست، که نوک حمله اش گزارش کارنامه سیاه (مجله مجازی ای که صدای سیاهپوستان مترقی/رادیکال در آمریکاست-م)و دگر رسانه ها برای سانسور مکارتایسم قرن 21م است. آمازون همچنین قراردادی 600 میلیون دلاری با سازمان اطلاعاتی "سیا" دارد و نقش جدایی ناپذیر در نظارت/جاسوسی دولتی دارد.
New York City is the money capital and an obvious choice for hauling in more loot and he faced no obstacles doing it. Governor Andrew Cuomo and Mayor Bill de Blasio temporarily suspended their enmity in order to give a billionaire the keys to public coffers. Cuomo is a mean and petty putative Democrat who loves to make deals with Republicans. de Blasio is a phony liberal who came to office under the pretense of protecting the people from the billionaires he now assists so openly.
شهر نیویورک پایتخت مالی است و انتخاب واضح برای بالا کشیدن غارت بیشتر و او با هیچ موانعی روبرو نبود. فرماندار اندرو کومه او و شهردار بیل د بلاسیو به طور موقت دشمنی خود را به حالت تعلیق درآوردند تا بتوانند کلید های خزانه عمومی را به یک میلیاردر برسانند. کومه او یک دموکرات بد عنوق و خرده گرای قلمداد میشود که دوست دارد با جمهوری خواهان زدوبند کند. د بلاسیو یک لیبرال فریبکار/دروغینی است که تحت لوای حفاظت از مردم علیه میلیاردرها به مقام شهردار رسید، حال آنکه اکنون به نحو آشکارا به آنها کمک می کند.
Cities from Toronto to Denver to Milwaukee threw their hats in the ring knowing that the winner would be a loser. They spent money and time making the case that their town was the one most worthy of being robbed. They gave Bezos proprietary information, told him their future plans for development and transportation and gave him valuable demographic information. The sad spectacle was akin to giving house keys to a burglar.
شهرها از تورنتو تا دنور و میلواکی سعی خودشون را کردند با وجود اینکه میدانستند که برنده بازنده خواهد بود. آنها پول و زمان را صرف پرونده کردند که شهرشان را شایسته ترین در میان دزد زده شده بکنند. آنها اطلاعات به بزوس دادند و برنامه های آتی خود را برای توسعه و حمل و نقل ارائه کردند و اطلاعات جمعیت شناسی بالقوه خود را به او دادند. نمایش غم انگیز شبیه این بود که کلیدهای خانه را به سارق بدهید.
شهرها از تورنتو تا دنور و میلواکی سعی خودشون را کردند با وجود اینکه میدانستند که برنده بازنده خواهد بود. آنها پول و زمان را صرف پرونده کردند که شهرشان را شایسته ترین در میان دزد زده شده بکنند. آنها اطلاعات به بزوس دادند و برنامه های آتی خود را برای توسعه و حمل و نقل ارائه کردند و اطلاعات جمعیت شناسی بالقوه خود را به او دادند. نمایش غم انگیز شبیه این بود که کلیدهای خانه را به سارق بدهید.
In New York, the highway robbery totals $1.7 billion in “incentives.” It equals $65,000 for every resident. Giving $65,000 to every person would be just and democratic and a true economic boon. But public officials no longer exist to help the public. They are the errand boys and girls for the billionaire rulers. Cuomo and de Blasio agreed to sidestep the New York City Council oversight ordinarily needed for projects of this type. But it should be pointed out that those legislators have likewise never met a rich man they didn’t like.
در نیویورک، سرقت بزرگراه جمعا 1.7 میلیارد دلار دادن "انگیزه ها" است. این معادل 65000 دلار برای هر ساکن است. دادن 65000 دلار به هر فردی، درست و دموکراتیک خواهد بود و یک رضایت واقعی اقتصادی است. اما مقامات دولتی دیگر برای کمک به عموم وجود ندارد. آنها پسران و دختران پادوی حاکم میلیاردر هستند. کواومو و به له سیو توافق کردند که نظارت بر شورای شهر نیویورک را که معمولا برای پروژه های این نوع مورد نیاز است به کناری بزنند. اما لازم به ذکر است که آن دسته از قانون گذاران نیز هرگز یک مرد ثروتمند را که دوست نداشته باشند ملاقات نکرده اند.
در نیویورک، سرقت بزرگراه جمعا 1.7 میلیارد دلار دادن "انگیزه ها" است. این معادل 65000 دلار برای هر ساکن است. دادن 65000 دلار به هر فردی، درست و دموکراتیک خواهد بود و یک رضایت واقعی اقتصادی است. اما مقامات دولتی دیگر برای کمک به عموم وجود ندارد. آنها پسران و دختران پادوی حاکم میلیاردر هستند. کواومو و به له سیو توافق کردند که نظارت بر شورای شهر نیویورک را که معمولا برای پروژه های این نوع مورد نیاز است به کناری بزنند. اما لازم به ذکر است که آن دسته از قانون گذاران نیز هرگز یک مرد ثروتمند را که دوست نداشته باشند ملاقات نکرده اند.
When sports teams want new arenas and stadiums in New York they get them without spending any of their own money. Other corporate interests threaten to move if they don’t get the giveaways they demand. City Council Members are probably relieved that they don’t have to go on record. Some will go through the motions of protest, but most have said nothing and hope that no one will ever ask them to comment.
هنگامی که تیم های ورزشی نیازمند عرصه ها و استادیوم های جدید در نیویورک هستند، آنها بدون صرف هیچ پولی از خود به آن دست می یابند. دیگر شرکت ها تهدید به ترک شهر می کنند اگر صدقه هایی (منافعی) که خواستار آن هستند را دریافت نکنند. اعضای شورای شهر احتمالا آسوده خاطر هستند که مجبور نیستند علنی شود شرکتشان در این حرکت . بعضی ها ژستهای اعتراضی خواهند گرفت، اما اکثر آنها چیزی نگفته اند و امیدوارند که هیچ کس هرگز از آنها نخواهد نظر بدهند.
هنگامی که تیم های ورزشی نیازمند عرصه ها و استادیوم های جدید در نیویورک هستند، آنها بدون صرف هیچ پولی از خود به آن دست می یابند. دیگر شرکت ها تهدید به ترک شهر می کنند اگر صدقه هایی (منافعی) که خواستار آن هستند را دریافت نکنند. اعضای شورای شهر احتمالا آسوده خاطر هستند که مجبور نیستند علنی شود شرکتشان در این حرکت . بعضی ها ژستهای اعتراضی خواهند گرفت، اما اکثر آنها چیزی نگفته اند و امیدوارند که هیچ کس هرگز از آنها نخواهد نظر بدهند.
Negotiations, such as they were, were kept secret. Neither residents of the nearby Queensbridge public housing development nor any other neighbors were consulted. The state presented rosy assumptions of 40,000 jobs but Amazon is only committed to providing 10,000. Most of the jobs will pay $150,000 per year, which means that well educated out of towers will be the employees. Wealth and income inequality will only be exacerbated.
مذاکرات، آنطور که بوده اند، مخفی نگه داشته شده اند. نه با ساکنان اماکن توسعه عمومی(آپارتمانهای ارزان قیمتی که شهرداریها بکمک دولت فدرال میسازند-م) نزدیکی های کوئینزبریج مشورت کردند و نه با دیگر همسایگان. ایالت با در باغ سبز نشان دادن سخن از ایجاد 40،000 شغل کرد، اما آمازون تنها متعهد به ارائه 10،000 شغل شده است. بیشتر کارها 150،000 دلار در سال پرداخت می کنند(یعنی نصف اونی که یک شخص نیاز داره که حداقل زندگی اش را بگذراند-م)، که به این معنی است که افراد تحصیلکرده برج ها کارکنانش خواهد بود. نابرابری ثروت و درآمد فقط تشدید خواهد شد.
Paradoxically, Cuomo’s thin-skinned defense of the deal reveals ugly truths. He is correct that the state of Maryland offered up $8 billion and Louisiana, always ranked among the poorest, was willing to give $6 billion, far more than New York. He also points out that corporations like the New York Times also survive on public subsidies.
مذاکرات، آنطور که بوده اند، مخفی نگه داشته شده اند. نه با ساکنان اماکن توسعه عمومی(آپارتمانهای ارزان قیمتی که شهرداریها بکمک دولت فدرال میسازند-م) نزدیکی های کوئینزبریج مشورت کردند و نه با دیگر همسایگان. ایالت با در باغ سبز نشان دادن سخن از ایجاد 40،000 شغل کرد، اما آمازون تنها متعهد به ارائه 10،000 شغل شده است. بیشتر کارها 150،000 دلار در سال پرداخت می کنند(یعنی نصف اونی که یک شخص نیاز داره که حداقل زندگی اش را بگذراند-م)، که به این معنی است که افراد تحصیلکرده برج ها کارکنانش خواهد بود. نابرابری ثروت و درآمد فقط تشدید خواهد شد.
Paradoxically, Cuomo’s thin-skinned defense of the deal reveals ugly truths. He is correct that the state of Maryland offered up $8 billion and Louisiana, always ranked among the poorest, was willing to give $6 billion, far more than New York. He also points out that corporations like the New York Times also survive on public subsidies.
به طور متناقض/پارادوکس وار، دفاع نه آنچنان داغ کوموئو از قرارداد، حقیقت زشت را آشکار می سازد. او درست می گوید که ایالت مریلند مبلغ 8 میلیارد دلار را پیشنهاد داد و ایالت لوئیزیانا، که همیشه در میان فقیران قرار دارد، حاضر به پرداخت 6 میلیارد دلار شد که بسیار بیشتر از نیویورک بود. او همچنین اشاره می کند که شرکت هایی مانند نیویورک تایمز نیز بر روی یارانه های عمومی بقا یافته اند.
The crime is multifaceted, with corporate welfare accelerating, and the inevitable lies to the public along with it. There is a bigger lie about the efficacy of these dubious dealings and how public dollars should be spent. These swindles are proof of a damaged democracy in which the people never get what they want.
این جنایات چندجانبه است، با تسریع بخشیدن رفاه(سوبسید بی حد و حصر-م) برای کمپانیها ، و دروغ اجتناب ناپذیری که به مردم گفته شده همراه بوده است. دروغ بزرگتری در مورد کارآیی این معضلات مشکوک و چگونگی صرف هزینه های دولتی وجود دارد. این فریب ها اثبات یک دموکراسی آسیب دیده است که در آن مردم هرگز به آنچه می خواهند نمی رسند.
The cities and states that groveled to Bezos can begin to make things right by revealing what they offered. The people should demand at least as much as that from the people they put into office. This particular con job can be a teachable moment and an opportunity to stop the pickpocket tactics of the 1%. Let this be the last time that a billionaire gets his way without effective opposition.
شهرها و ایالت هایی که خودشان را برای بزوس خوار کردند ، می توانند با آشکار کردن آنچه که پیشنهاد داده اند ،کار انجام شده را درستش کنند(مسخره تر از این نمیشه-م). مردم باید حداقل از افرادی که بر سر کار گذاشته اند چنین تقاضایی داشته باشند(زرشک-م). این دغلبازی مشخص می تواند یک لحظه قابل آموزش باشد و فرصتی برای متوقف کردن تاکتیک های جیب بری 1٪ (میلیاردرها...آره جون خودتون-م) باشد. بگذار این آخرین بار باشد که میلیاردری بدون مخالفتی موثر به خر مراد سوار بشود .
Margaret Kimberley’s Freedom Rider column appears weekly in BAR and is widely reprinted elsewhere. She maintains a frequently updated blog as well at http://freedomrider.blogspot.com. Ms. Kimberley lives in New York City and can be reached via e-mail at Margaret.Kimberley(at)BlackAgendaReport.com
ستون "فریدم رایدر"(راننده آزادی) مارگارت کیمبرلی هر هفته در "بی آ آر" به چاپ میرسد و بطور گسترده در جاهای دیگر بازتکثیر میشود. او بلاگی که مرتب بروز میشود نیز دارد. آدرسش را ببینید.ایشان در نیویورک زندگی میکند با او میتوانید با آدرس ایمیلش تماس بگیرید.
ستون "فریدم رایدر"(راننده آزادی) مارگارت کیمبرلی هر هفته در "بی آ آر" به چاپ میرسد و بطور گسترده در جاهای دیگر بازتکثیر میشود. او بلاگی که مرتب بروز میشود نیز دارد. آدرسش را ببینید.ایشان در نیویورک زندگی میکند با او میتوانید با آدرس ایمیلش تماس بگیرید.
No comments:
Post a Comment