یاد_"_اورسولا_ک_له_گوین_"_به_خیر#
#URSULA_K_LE_GUIN_1929_2018

**********************************

"ما در عصر سرمایه داری زندگی می کنیم. قدرت آن به نظر غیر قابل اجتناب/فرار می آید. همچنین بود حق الهی پادشاهان. هر گونه قدرت انسانی می تواند توسط انسان مورد مقاومت قرار گیرد و تغییر کند. مقاومت و تغییر اغلب در هنر آغاز می شود و اغلب در هنر ما، هنر کلمات."
اورسولا ک له گوین

پسگفتار

 اینکه سرمایه داری با داشتن انحصاراتی(1) رسانه های تبلیغاتی و پروپاگاندا(بخوان همان استفاده از کلمات) و (2) حقنه کردن دموکراسی بورژوائی در سراسر جهان (بخوان "انتخابات" و ...) توانسته خیل عظیمی-بخوان اکثریت قریب باتفاق- از مردم جهان،بخصوص در غرب، را خام کرده و به خواب خرگوشی فرو ببرد را باید یادآور شویم...تازه گرانی و بیکاری و دگر مشکلات عدیده را نیز با هر از گاه سوبسید(که روز بروز با تسریع نئولیبرالیسم آنها هم کم و کمتر شده اند) و ترفندهای گوناگون(بخوان کارهای موقت و دادن یارانه های ناچیز و...) توانسته اند حل اساسی مشکلات را به تعویق انداخته و بکجراه ببرند...باری به نظر نویسنده این سطور تنها و تنها راه باقیمانده برای نابودی سرمایه داری و دولت بورژوازی سرکوبکرش همانا قانع کردن توده ها به تشکیل "انجمنهای دموکراتیک مستقل محله ای"(بخوان تشکیل جامعه ای هر چند کوچک و منطقه ای و بموازات همینی که در آن هستیم و نشان دادن کارکردش به عنوان مشت نمونه خروار برای کل جامعه) است و بس....شورشهای کارگری و...مقطعی(در ایران و فرانسه و...) و به آتش کشیدن ساختمانها و در گیری با پلیسهای شورش و... (توسط رفقای آنارشیست بلوک سیاه ...) و ریختن فاضلاب به ساختمان پارلمان(در پاریس) هر چند محشر و با "صلابت" است...ولی بیشتر دل خوش کننده هستند و  کار اساسی به پیش نخواهند برد...بدیگر زبان به نابودی سرمایه و دولت نخواهند انجامید...سرمایه روابط است و بیدی نیست که با این بادها بلرزد ،چه برسد که ریشه کن شود...حتی قیامهای سراسری نیز - اگر تنها آلترناتیو باقیمانده فوق الذکر در شرف پیاده کردن نباشد- در تحلیل نهایی به شکست خواهند انجامید ...برای اثبات این حرف میتوان بهترین تجربه 40 سال گذشته ، بخوان قیام دلاورانه و سلحشورانه خودمان در 21 و 22 بهمن 1357 را مثال زد... بماند که قیام از دستشان در رفت و قرار نبود رخ دهد...حتی اگر آگاهانه و با برنامه ریزی "حزب طراز نوین طبقه کارگر"(بخوان کشک) هم میبود- و بقول شاملو عزیزمان مثل تیری نمی بود که در گاودانی زده شده باشد-...باز به شکست می انجامید ..."انقلابات" روسیه و چین و...گواه بیشتری هستند مبنی بر شکست اینگونه استراتژی های ورشکسته ... پس تا دیر نشده و باز امپریالیستها برایمان آش تازه ای نپخته و "آلترناتیوی" دست و پا نکرده اند به تشکیل "انجمنهای دموکراتیک مستقل محله ای" بشتابیم: در هر شهر و روستا...در هر محله  و محیط زیست(مجتمع های شبیه اکباتان تهران و...)هر کارخانه و بیمارستان و دانشگاه و پادگان و الی آخر...باشد تا چیاپاسها و کوبانی های دیگری را... اینبار در ایران خودمان بر پا سازیم

زنده باد آزادی- زنده باد آنارشی

پیمان پایدار