"در کشور من فقر وجود ندارد . فقر معاصر ما مثل شیشه فرانما و مثل هوا نادیدنی ست. فقر ما صفهای یک کیلومتری، هل دادن دایمی، مقامهای رسمی کینه توز،تأخیر بی دلیل قطارها، قطع جریان آب از سر بدبیاری، یا کمبود آب، تعطیل شدن نامنتظر یک فروشگاه، همسایه ای دیوانه، روزنامه های دروغگو، ساعتها سخنرانی در تلویزیون به جای اخبار ورزشی، اجبار به تعلق داشتن به حزب، ماشین لباسشویی شکسته ی یک فروشگاه دولتی که در آن می توانید همه چیز را به دلار بخرید، یکنواختی زندگی بی هیچ امیدی، شهرهای تاریخی رو به زوال، خالی شدن شهرستانها، و رودخانه های زهرآلود است. فقر ما مرحمت حکومت استبدادی است که به لطف آن زندگی می کنیم....."
"تادئوش کونویتسکی"
No comments:
Post a Comment