#کرونا_قوزی_بالاقوزبرای_مردم ستمدیده_ایران

کرونا_قوزی_بالاقوزبرای_مردم ستمدیده_ایران# 
و#کاتالیزوری_برای_فروپاشی_سریعتررژیم_ولایت_وقیح

همانطور که بر همگان-بمانند روز- روشن است ارتباط تنگاتنک فقر با بلای خانمانسوز جدید ویروس منحوس کروناست:اکثریت قریب باتفاق مرگ و میرها را،طبعا، اقشار ضعیف جامعه در سراسر دنیا تشکیل میدهند.چرا که از داشتن ابتدائی ترین امکانات، همانا نبود ذخیره کافی بانکی، برای خانه نشینی است!! کارگران روزمزد(اعم از ساختمانی و غیره) و دستفروشان،که بقای فیزیکی شان منوط به کار روزانه هست، در کنار بی خانمانها-معتادان،بیکاران وحاشیه نشینان سیل عظیم جامعه شهری را در اقصی نقاط گیتی، و بخصوص ایران، تشکیل میدهند.

بیهوده نیست که دولت فوق مرتجع روحانی،در پی تحریمهای آنچنانی و خوردن کفگیر به ته دیگ،و با نداشتن امکانات مالی،و بعد از(1) دادن وعده وعیدهای توخالی کمکهای ناچیز 200 تا 600 هزار تومانی و (2)دادن وام یک میلیونی تومانی به 3 میلیون خانواده از پایین ترین اقشار جامعه، و با وجود کماکان تهدید مرگ و میرها از نبود سیر نزولی
 در مبتلا شدن به کرونا، برنامه باز کردن پلکانی مشاغل را از دیروز23م در شهرستانها و تا شش روز دیگر30م در تهران در
 .دستور کار خود گذاشت. چرا؟ بخاطر واهمه و ترس حاکمیت ملاها از قیامهای شهری وسرنگونی رژیمشان 

او در جلسه روز سه شنبه 19 فروردین،6 روز پیش،شورای عالی امنیت ملی، علنا، گفت که به دلیل وضعیت اقتصادی
نمی توان کشور را تعطیل کرد. او در این جلسه که برای تصمیم گیری در باره وضعیت کشور در بحران کرونا تشکیل شده بود،گفته است:"اگر بین دو تا دو و نیم میلیون نفر جان خود را به علت ابتلا به کرونا از دست بدهند،ما به خاطر وضعیت اقتصادی نمی توانیم کشور را تعطیل کنیم." بر اساس این اطلاعات،روحانی ضمن مخالفت مجدد با ادامه تعطیلی اصناف ومشاغل در کشور اضافه کرد:"اگر مشاغل و اصناف را تعطیل  کنیم،چند وقت دیگر با اعتراضات خیابانی 30 میلیون گرسنه روبه رو خواهیم شد." بدیگر سخن در صورت وقوع این شورش ها قابل کنترل نخواهد بود، وسهمگین تر از شورشهای ستمدیگان و پابرهنه ها و جوانان بیکار 100 شهر در آبان ماه سال پیش، بی شک مجبور خواهند شد به قتل عام سراسری دست بزنند . و این یعنی آشنه پاشیل رژیم ددمنش ملاها-پاسداران خوناشام.

***********************
حال آنکه، در راستای حکم دیالکتیکی تاریخ، واقعه چشمگیر و قابل تقدیری که این بحران به آن دامن زده،بقول آن مثل معروف که میگوید "عدو شود سبب خیر گر شرایط اجتماعی خواهد"، همانا تشکیل شوراهای مردمی خود جوش محلی در شهرهای گوناگون،منجمله تهران، برای(1) تولید "وسیع" ماسک( در کارگاه های کوچک) و تحویل دادنشان -بصورت رایگان- به کادر بهداشت در بیمارستانها از یکطرف و هر چند "محدود" به اقشار فقیر و مستمند از طرف دیگر(2) تهیه بسته های غذائی -باز هم هر چند محدود- و تحویل دادنشان به اقشار مستمند و همچنین تهیه و تولید آب میوه طبیعی و رساندنش به پرستاران و کادر بهداشت در بیمارستانها و  دست آخر(3) ضد عفونی کردن معابر در سطح وسیع در اقصی نقاط کشور می باشد.
اینگونه شور و شوق در داشتن همبستگی با همزادان، دادن عشق بی آلایش به همنوع و کمک متقابل به همسایه گان همان سه اصل آنارشیستی ای هست که بارها در اینجا از آن داد سخن داده ایم .  بزبانی ساده: چه چیزی بهتر از این گونه سازماندهی خودجوش میتواند نطفه جامعه نوین انسانی را در آینده ای تابناک برای مردم ستمدیده و آزاده ایرانزمین فراهم کند!؟
 بامید آزادی از یوغ رژیم اسلامی/ دولت سرکوبگرش ونابودی سرمایه داری
پیش بسوی تشکیل انجمنهای دموکراتیک مستقل در محل کار،محیط زیست و محله
زنده باد آنارشی- زنده باد آزادی
پیمان پایدار